Ruimte voor water

De ruimteclaims voor water hebben geholpen om de waterproblematiek op de beleidsagenda te krijgen.

In diverse rapporten, zoals 'Ruimtelijke Ordening op Waterbasis' is gepleit voor een verschuiving van de defensieve strategie (tegen het water) naar een offensieve strategie. Vernatting en een sterker op water gebaseerde inrichting. Dit betekent  vergroting van het waterbergend vermogen, meer mogelijkheden voor een flexibel beheer van het water en nieuwe kansen voor diverse vormen van grondgebruik:

• natuurontwikkeling,

• oever- en waterrecreatie,

• wonen aan het water,

• waterberging,

• drinkwaterwinning.

Ook worden kansen gezien om de belevingswaarde van gebieden te verbeteren.

In de discussies bij de voorbereiding van de Vijfde Nota speelde de inschatting van de benodigde extra ruimte voor water een belangrijke rol. Met het accent op 'meebewegen met water' werden grote oppervlakten geraamd. Zo werd ingeschat dat tot 2050 90.000 ha nodig is ivm de veiligheid tegen overstromen, 25.000 ha voor uitbreiding van regionale wateren ivm wateroverlast, terwijl voor een groot deel van het landelijk gebied (375.000 ha) inrichtingsmaatregelen werden voorzien in combinatie met ruimtelijke aanpassingen van de landbouw. Met deze benadering kwam ruimte voor water met stip op de beleidsagenda.

In recente publicaties zijn we dergelijke ruimteclaims niet tegen gekomen. Een reden daarvoor is te vinden op  http://www.pbl.nl/nl/publicaties/2009/TrendkaartNederland2040 : "Voor nieuw oppervlaktewater zijn geen ruimteclaims opgenomen in de WLO-studie. Gezien het trage tempo waarmee ruimte voor water – met name in de regionale watersystemen– tot stand komt lijkt dit geen onrealistische aanname voor het trendscenario. Daarbij moet men ook bedenken dat het overgrote deel van “ruimte voor water” niet als (monofunctioneel)open water tot stand zal komen, maar als functiecombinatiemet landbouw en natuur."