Natuurlijk systeem als onderlegger

In de 'Ruimte spreekt voor zich' (RMNO, 2004) wordt gepleit voor een natuurlijker ruimtelijke ontwikkeling. Vanuit een brede benadering van de ondergrond worden de kansen voor wonen en werken, landbouw, recreatie en natuur in beeld gebracht.

Deze benadering levert een integratie van wat op deze site onder water, bodem en natuur is neergezet. Het doel was om de discussie over de inrichting van de ruimte een impuls te geven. Het valt op dat in deze studie de bodemkaart met de gradiënten uit de Tweede Nota RO wordt aangehaald en dat de gradiënten in de uitwerkingen een belangrijke plaats hebben gekregen.

Voor de ontwikkeling van wonen en werken is de stevigheid van de ondergrond als belangrijk criterium gekozen. De beste mogeljkheden liggen dan op de hoge zandgronden en in het Limburgse Heuvelland.

Bij de kansenkaart natuur is een flink gewicht toegekend aan de gradiënten.

Bij de kansenkaart landbouw was het uitgangspunt dat de hoogproductieve akkerbouw en veeteelt de ondergrond flink belast. Omdat de zandgronden gevoelig zijn voor verdroging en vermesting scoren ze niet hoog. Dit lage score geldt ook voor het Limburgs Heuvelland wegens de gevoeligheid voor erosie.

De kansenkaart voor groene recreatie is gebaseerd op de landschappelijke waarden, te onderscheiden in aardkundige, cultuurhistorische en natuurwaarden.