Natte natuurontwikkeling

Het plan Ooievaar, de winnaar van de Eo Wijers prijsvraag in 1986, werd de basis voor een nieuwe generatie regionale plannen waarin het watersysteem en natuurontwikkeling als uitgangspunt genomen werd. In de negentiger jaren leek het er op dat we in aanvulling op de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) nog veel meer ruimte konden maken voor de ontwikkeling van natte natuur. Inmiddels is duidelijk dat deze mogelijkheden beperkt zijn en nu alleen kans hebben in combinatie met maatregelen voor de veiligheid en tegen de wateroverlast.

In de scenariostudie 'Nat, Natter, Natuur' (1996) is gesteld dat er onze natte natuur een grote biologische diversiteit kent en dat er nog veel potenties liggen voor natte natuurontwikkeling. Om voor de natte natuur betere condities te realiseren is het wel nodig om de verontreinigde stofstromen terug te dringen en om de schone kwelstromen te herstellen.

Dat dit thema in de afgelopen periode wat minder draagvlak heeft ontmoet wordt geïllustreerd in de Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte. Daarin staat dat ontpoldering ten behoeve van de Ecologische Hoofdstructuur alleen is toegestaan wanneer waterveiligheid of internationale afspraken dit vereisen.